IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Betrayed

Go down 
AuteurBericht
Runner

avatar

Aantal berichten : 16

BerichtOnderwerp: Betrayed   do nov 13, 2014 8:01 am

You're mine now.
"Wat denk je dat je aan het doen bent?!" Shit, ze had me gezien. Ze had hét gezien. "Ik hoop dat je dit kan uitleggen." zegt ze met een grijns, wetend dat ik dat niet kan. "N-nee..." stamel ik. Het meisje grinnikt en loopt op me af. Ik wil weglopen, maar de kettingen houden me op mijn plek. "Jou leven wordt nooit meer hetzelfde, wolf jongen." zegt ze met een grijns. Ik probeer mijn armen los te trekken, maar het heeft geen zin. De kettingen zijn van zilver, dus hoe meer ik het tegen mijn huid laat komen, hoe meer pijn dat doet. "En nu, nu ben je van mij. Alleen van mij." ze komt dichterbij en plaatst haar lippen op mijn kaak. Een rilling gaat door mijn lichaam, maar ik sta als versteend. Was ze niet goed bij haar hoofd?



Smile;

"And, the worst part is there's no one else to blame"
Dit is Newt. Newt is geboren als weerwolf en is leider van de pack. Newt is geduldig, kan goed luisteren en weet in bijna alle situaties kalm te blijven en het overzicht te houden. Hij geeft weinig om zichzelf, en is meer bezig met andere mensen. De jongen heeft zelf een heel verleden achter de rug met automutilatie, waar nog steeds niemand ook maar iets vanaf weet. Niemand heeft ook tijd om erachter te komen, want langzaam maar zeker beginnen mensen in het dorpje waar de pack zich bevind dingen te vermoeden. Newt doet zijn best om alles zo geheim mogelijk te houden, maar dat kan gewoon niet.  


Smile;

"You wanna be tough, better do what you can"
Dit is Luke. Luke is ook een weerwolf, en is de rechterhand van Newt. Ook Luke heeft niet door dat er iets met Newt aan de hand is. Niet zo gek ook, want hij kwam er achter dat een paar mensen hadden gezien dat een paar packleden veranderden in wolven. Dat nam natuurlijk de nodige angst mee. Sinds dien zijn er leden van de pack verdwenen, vermoord zeggen sommigen. Maar Luke weet het niet. Het enige wat de jongen wel zeker weet, is dat hij er alles aan gaat doen om hen terug te vinden. En om te zorgen dat hij, Newt en de rest van de pack niet ook gevangen wordt.


Smile;

And deep down I never meant to hurt you
Dit is Ayla. Ayla woont in het zelfde dorpje als de wolvenpack, maar weet hier niets vanaf. Ze kent de jongens wel, maar weet niet dat ze weerwolven zijn. Zij heeft zo haar eigen geheim te houden; als ze ook maar met het minste water in aanraking komt, veranderd ze in een zeemeermin. Vooral in de zomer, is dat erg gevaarlijk voor haar omdat er dan op haar school vaak water gevechten worden gehouden. Maar ook in de lente, herfst en winter is het gevaarlijk voor Ayla als het regent. Ieder water laat haar namelijk veranderen.

Smile;

I wish that I could wake up with Amnesia
Dit is Bella. Bella kent de geheimen van íédereen, en is vastbesloten om die geheimen aan iedereen rond te vertellen. Haar vader is een drukke zakenman, en Bella weet zeker dat er in een van de dierentuinen die hij onder zijn beschikking heeft, nog wel plaats is voor een zeemeermin en twee weerwolven.
© Isa
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Runner

avatar

Aantal berichten : 16

BerichtOnderwerp: Re: Betrayed   di nov 18, 2014 3:11 pm

Chapter 1
Newt

De zon komt op en werpt haar licht op de met bladeren bedekte grond. De bladeren kraken als ik er overheen loop, me omdraai en weer terug loop. En die beweging maak ik nu al ruim een paar uur. Iemand had ons gezien. Gisteren had ik het populaire groepje op school over ons horen praten. Iemand had ons gezien, en dat werkt niet in ons voordeel. "Newt?" Ik draai mijn hoofd om naar Luke, die me met slaperige ogen aankijkt. Ik trek mijn wenkbrauwen vragend op. "Waarom loop je zo heen en weer?" Ik haal mijn schouders op en wil me weer omdraaien, maar Luke legt zijn hand op mijn schouder en houd me tegen. "Newt, ik ben je beta. Als er iets is, in verband met de pack, móét je het me vertellen." De jongen boord zijn ogen in de mijne. Ik zucht en knik. Snel laat ik mijn ogen over de rest van de pack gaan en richt me dan weer op Luke. "Er werd gepraat op school -" "Dat word er wel vaker," Ik geef Luke bijna een klap. Hij kan net mijn arm ontwijken en zet geschrokken een stap naar achter. "Laat me uitpraten!" sis ik. Luke klapt zijn kaken op elkaar en kijkt naar de grond. "Er werd gepraat op school, over ons. Iemand heeft een van ons zien veranderen." Voorzichtig kijkt Luke weer omhoog. "En - en hij wordt geloofd?" vraagt hij aarzelend. Ik haal mijn schouders op. "Dat weet ik niet. Daar moeten we achter komen." antwoord ik met een zucht. Luke knikt. "Ik zal meer wachters er op uit sturen s' avonds. Zodat niemand te dicht bij ons kamp komt." Ik knik alleen. We moeten allemaal voorzichtiger zijn. Dat is iets wat zeker is.

Later die dag zit ik met Luke en de rest van de pack aan één tafel te lunchen. Ik laat mijn ogen over de rest van de aula gaan, en mijn oog valt op een van onze leden, die bij een groep meisjes staat. Omdat ik een weerwolf ben, heb ik een goed gehoor, en hoor ik nu wat ze zeggen. En het woord 'wolf' ontgaat me niet. Woedend sta ik op en been met snelle passen naar de jongen toe. Hij voelt me aankomen, draait zich om en krimpt in elkaar. Ik grijp ruw zijn kraag en sleur hem weg van de meisjes. Een van hen was Bella. En Bella was de grootste roddeltante van de school. "Wáár ben jij mee bezig?" sis ik naar de jongen, die ik nu tegen de muur aan heb gedrukt. "Niets! Niets! Ik heb niets gedaan! Het is niet mijn schuld dat de geruchten rond gaan!" antwoord hij meteen bang. Ik trek mijn wenkbrauw op. "Niemand heeft gezegd dat er geruchten..." dan gaat het lampje branden. "Die geruchten komen door JOU!" De jongen probeert zich los te worstelen, maar ik hou hem alleen maar steviger vast. "Ik - ik werd gedwongen, alsjeblieft, doe me niets!" Mijn ogen schieten vuur, ik kan het bijna voelen. "Je bent verbannen," klinkt mijn stem koud. De jongen kijkt me geschrokken aan en schud dan zijn hoofd. "Nee... Nee, dat kun je niet doen..." stamelt hij, nu  met tranen in zijn ogen. "Dat heb ik zojuist gedaan." Ik laat hem los en loop terug naar de tafel. Ja, het was gemeen wat ik zojuist had gedaan. Maar ik heb geen plek in de pack voor verraders.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Runner

avatar

Aantal berichten : 16

BerichtOnderwerp: Re: Betrayed   do nov 20, 2014 10:30 am

Chapter 1
Luke

Newt komt terug gelopen en ik kijk hem vragend aan. Newt ontwijkt mijn blik en neemt zijn plek terug in. Een paar jongens kijken op, maar niemand vraagt iets. We kunnen namelijk allemaal het gevoel van de jongen voelen. Fred, als ik het goed heb. En dat gevoel... Dat is niet te beschrijven. Ik zie dat Jared zijn mond open wil trekken, maar ik boor mijn blik in de zijne en hij klapt zijn kaken snel op elkaar. Ik knik en kijk dan naar Newt. De jongen zit onderuit gezakt op zijn stoel. Een nonchalante houding waarmee hij iedereen van zich af houd. Maar ik heb al een tijdje het idee dat de jongen zich niet voelt zoals hij zich voordoet. Natuurlijk zijn we weerwolven, dus zouden we Newt's gevoel ook moeten voelen. Maar we voelen het niet. Newt weet zich af te sluiten. En daardoor maak ik me zorgen om hem. Waarom sluit hij zich af? Newt? probeer ik hem telepathisch te bereiken. Zijn ogen verweiden iets, maar hij antwoord niet. Newt zeg ik nog een keer, zekerder nu. Hoord hij het wel? Wat als hij zich zo afsluit dat hij het niet eens hoord? Wat, Luke? klinkt uiteindelijk zijn vermoeide stem. Ik schrik ervan. Ik had niet verwacht dat hij zo vermoeid zou klinken. Ik hoor Newt naast me hardop vloeken. Het was dus niet de bedoeling geweest dat hij zo moe klonk. Natuurlijk niet. Gaat het... Gaat het wel goed met je? vraag ik voorzichtig. Newt draait zijn hoofd iets naar me om, kijkt me kort aan en richt zijn blik dan op de grond. Hij lijkt na te denken. Ik probeer verder zijn hoofd in te komen, om te weten waar hij aan denkt. Plots word ik terug geduwd. UIT mijn hoofd! Je hebt er niets te zoeken! klinkt Newts stem woedend. Ik trek me snel terug en kijk hem met grote ogen aan. De jongens om ons heen hebben niets door. Ze hebben het niet gehoord. Newt kijkt me boos aan, maar ergens ook bang aan. Er is iets met deze jongen. En ik wil weten wat.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Runner

avatar

Aantal berichten : 16

BerichtOnderwerp: Re: Betrayed   ma nov 24, 2014 3:32 pm

Chapter 1
Aqua

Ik zit in de hoek van de aula, met opgetrokken benen en eet langzaam mijn broodje op. De pauze's vind ik misschien nog wel het vervelendste van op school zijn. Raar, zou je denken. Maar in de klas kan ik mezelf tenminste nog een beetje een houding geven. Nu totaal niet. Ik heb geen vrienden, dus heb niemand bij wie ik kan zitten. En dat maakt me kwetsbaar, waar ik me maar al te goed bewust van ben. Ik eet het laatste stukje brood op als ik Bella op me af zie komen. Shit, shit shit. Ze is met een groepje jongens die ik niet ken, maar ze lijken me niet aardig. Niet tegen mij in elk geval. Bella blijft voor me staan en kijkt me met een bitcherige blik aan. Ik bijt op mijn lip en dwing mezelf haar te blijven aankijken. Als ik nu wegkijk, is dat hetzelfde als dat ik ze toestemming geef me te slaan. Niet dat het iets uitmaakt, want dat doen ze toch wel. En inderdaad, een van de jongens doet een stap naar voren, trekt me aan mijn shirt omhoog en dan slaat een andere jongen me vol in mijn maag. "HEEY! Waar is dat goed voor?" De jongens draaien zich verbaast om, en daar staan Newt, Luke en hun groepje. Komen ze voor me op? Waarom? De jongen geeft me nog een klap, Luke wil naar me toe rennen, maar de jongen die me vast heeft draait mijn armen op mijn rug en legt zijn andere hand op mijn keel, zodat hij mijn luchtweg beklemt. Luke staat meteen stil. Bella lacht spottend. "Nu kan je niet meer zoveel, he, Hemmings?" lacht ze. Luke kijkt haar woedend aan, terwijl ik Newt om de groep heen zie lopen.  Hij vangt mijn blik en schud zijn hoofd, zodat ik snel weer naar Luke kijk. Dan hoor ik een schreeuw naast me en voel hoe ik los wordt gelaten. Dat is het moment dat Luke naar voren schiet en me wegtrekt. Newt heeft zich ook weer uit de andere groep gewerkt en loopt nu terug naar zijn eigen groep. Luke trekt me met de groep mee terwijl Bella ons nog dingen naroept. "Weet je zeker dat je zomaar wegloopt, Newt? Je wil toch niet dat je groepje weet dat je..." "BEK HOUDEN!" onderbreekt Newt haar met een schreeuw. Ik zie Luke verbaast naar hem kijken en raak zelf ook verward. Wat weet Bella wat de rest van de groep niet weet? Bella komt weer onze kant op gelopen met een tevreden gezicht. "Waarom zou ik?" zegt ze. Newt zucht. "Noem je prijs." Wat? Waar slaat dit op? Wist ze iets dat zo belangrijk was? Dan veranderd Bella's blik ineens naar iets zieligs. Wat krijgen we nu? "Ik... Ik wil graag vannacht bij jullie slapen... Mijn ouders zijn weg en ik heb niet echt vrienden en..." "Nee." onderbreekt Newt haar duidelijk. Bella kijkt weer op, met haar eigen verwaande gezicht. "Jawel." Luke tikt tegen Newt's schouder en ik hoor de woorden 'volle maan'. Wat is er aan de hand? "Nee." zegt Newt nog een keer. "Dan vertel ik het ze." Newt's stemming veranderd voelbaar. "Ze geloven je verzinsels toch niet." Bella knipt in haar vingers en Newt wordt vastgepakt door twee van de jongens. De groep van Newt begint te schreeuwen, maar als Newt wordt geslagen zijn ze stil. "Nee, maar met bewijs erbij..." zegt Bella zachtjes. Ze pakt een van Newt's armen. "Newt... Wat is er aan de hand?" vraagt Luke nu aarzelend. Bella kijkt grijnzend naar Newt, maar die wend alleen zijn hoofd af. Bella zucht en rukt dan zijn mouw omhoog. En wat ik zie had ik niet verwacht. Littekens, over zijn hele onderarm. En dan zit de mouw nog over zijn boven arm. Wie weet wat daar is. Maar de littekens zijn duidelijk zelf gemaakt. Waarom? "Newt!" zegt Luke verbaast. De spieren in Newt's arm spannen terwijl hij zich los probeert te trekken. De jongens laten hem los en lopen dan met Bella lachend weg. Luke wil iets zeggen maar Newt snoert hem meteen de mond. "Gaat het met je?" vraagt hij aan mij. Met grote ogen knik ik. "J-ja... Natuurlijk..."
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Runner

avatar

Aantal berichten : 16

BerichtOnderwerp: Re: Betrayed   wo nov 26, 2014 1:21 pm

Chapter 1
Bella

Hehehehe. Hehehehehehe. Hehehehehehe. Het was heerlijk om mensen zo de grond in te stampen. Natuurlijk, in het begin had ik het het moeilijk gevonden. Ik zág de pijn in de ogen van de mensen die ík pijn deed. Maar nu. Nu geeft het me kracht. En ik heb de geheimen van de jongens nodig. Voor mijn pa. Dat is de enige manier, wil hij me zien staan. En dat wil ik. Ik wil dat hij trots op me is. En hij is de gene die als eerste de geruchten opving. Ik moet het alleen bewijzen. Maar hoe. Natuurlijk, ik heb ze alle drie al eens gezien. Newt en Luke als weerwolf. Aqua als zeemeermin. Maar niemand zal me geloven als ik het nu van de daken zou schreeuwen. "Bella." vermoeid kijk ik op naar Max, een van de jongens uit mijn 'groepje'. "Wat is er, Max?" vraag ik. "Je had om me gevraagd." Oh ja, shit. "Ja, sorry. Ik ben niet wakker. Je moet het uit ze krijgen. Je moet me helpen. Jij zorgt voor Aqua. Begrepen?" Ik boor mijn blik in de zijne. Hij zucht even, maar knikt dan wel. Hij moet wel. Klaar. "Best." en hij loopt weg, in de richting van Aqua. Max is redelijk nieuw in mijn groep, dus de kans is aanwezig dat de wolven groep Max niet zal kennen als lid van mijn groep. Dit lukt hem.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Betrayed   

Terug naar boven Go down
 
Betrayed
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Verhalen :: Fantasy-
Ga naar: